img03

Nikola Pejaković

Nikola Kolja Pejaković je rođen 1966. godine u Banjaluci. Završio je Srednju likovnu školu ali umesto Likovne akademije, odlazi na beogradski Fakultet dramskih umetnosti, na pozorišnu režiju. Posle studija retko režira u pozorištu, međutim, kad ga put nanese u pozorište, on radi i scenografiju i kostim i muziku – dajući predstavi jedan apsolutan autorski pečat. Spontano se okreće filmu i televiziji. Glumi, piše scenarije (Lepa sela lepo gore, Rat uživo), režira (serija Složna braća), snima muziku…Još od Osnovne škole svira gitaru, a kasnije i klavir i usnu harmoniku.
 
1999. godine potpisuje ugovor sa izdavačkom kućom SYSTEM RECORDS i snima svoj prvi album MAMA, NEMOJ PLAKATI. Nikola je autor svih pesama, glavni vokal, svira većinu gitara I pojedine klavirske deonice. Na toj ploči mu sviraju poznati beogradski muzičari: Saša Lokner, Dejan Momčilović, Boris Krstajić… Producent je Vojislav Aralica, legenda srpske muzičke produkcije. Taj album je promovisao i jedan novi muzičko-idejni pravac: PORNOSOUL, kojim se i nabolje može opisati Pejakovićev muzički stil.
 
Pišući kritiku jedne Pejakovićeve pozorišne predstave, beogradski pisac i novinar, Vladimir Đurić-Đura (pevač i vođa grupe Đura i mornari), ga ovako opisuje:
 
Pejaković je jedan od najzanimljivijih mladih autora sa područja bivše Jugoslavije, poznat ponajviše kao glumac u filmovima Srđana Dragojevića, Miloša Radovića i kao lik iz kultne serije Dr. Neleta Karajlića Složna braća. Kao andergraund roker posebnog stila, postao je neka vrsta jugo Frenka Zape , sa blagom primesom folka. Blizak je estetici sarajevskog Novog primitivizma, ali istovremeno i sa odmakom od tog pokreta, budući da je veći deo života proveo u Srbiji. Njegova lična estetika bi se mogla nazvati nekom vrstom kičastog teatra surovosti, koja spaja Artoa sa Felinijem ili Almodovara sa Bukovskim. Ono što je Nikola Pejaković napravio, po avangardnoj snazi i radikalnosti, prevazilazi okvire ovog grada…«
 
Nikola je rodjen bez malog prsta na desnoj ruci i kao četvoroprsti gitarista član je Udruženja hendikepiranih muzičara Amerike (Coalition for Disabled Musicians). Zavrsio je muziku za film Normalni ljudi Olega Novkovića, u nemačko-jugoslovenskoj koprodukciji, čija je premijera bila na Berlinskom filmskom festivalu.
 
Iako živi od filma, cene ga kao pozorišnog radnika, žale što nije nastavio da slika, Pejaković je najistinitiji kad uzme gitaru od koje se ne odvaja već 25 godina. Njegov prvenac MAMA, NEMOJ PLAKATI je najuzbudljivije i najiskrenije delo koje je dosad stvorio, rock and roll u svom najčistijem obliku.
 
Nikola Pejaković, zvani Kolja, živi i radi u Beogradu.