img03

Olga Skrigin

Olga Skrigin (Džepnica, 14. novembar 1927 — Beograd, 5. februar 1997) je bila jedna od najpoznatijih srpskih pionira ili doajena jugoslovenske i srpske montaže s kraja 20 veka.
 
Njeni najpoznatiji montažerski radovi su svakako filmovi „crnog talasa“ u jugoslovenskom filmu koji su osvajali nagrade u inostranstvu a kući dobijali kritike na osnovu kritičkog odnosa prema Titu. Sarađivala je sa naznačajnijim rediteljima koji su bili predstavnici crnog talasa poput : Živojin Pavlović (Kapi,vode,ratnici, Neprijatelj, Kad budem mrtav i beo- dobitnik Zlatne Arene u Puli, Buđenje pacova, Crveno klasje, Let mrtve ptice, Hajka), Zdravko Randić (Cipelice na asfaltu, Zemljaci, Opklada, Tragovi crne devojke, Leptirov oblak. Radila je montažu celog filmskog opusa Žorža Skrigina: Njih dvojica, Potraga, Krvava košulja, Gospođa ministarka, Drug predsednik centarfor i drugi ), zatim filmove Aleksandra Đorđevića ( Otpisani, Povratak otpisanih, Stići pre svitanja, Mila Đukanovića (Ne diraj u sreću, Muškarci, Inspektor, Palma među palmama) i drugih.
 
Najpoznatiji njeni montažerski radovi su još i polovina filmskog opusa jednog od najboljih jugoslovenskih i srpskih reditelja današnjice, predstavnika Praške škole Gorana Paskaljevića čiji filmovi su osvajali nagrade u zemlji i širom inostranstva (Čuvar plaže u zimskom periodu, Pas koji je voleo vozove, Poseban tretman, Suton, Varljivo leto 68, Anđeo čuvar, Vreme čuda, Tango argentino.
 
Bila je u braku sa jednim od pionira jugoslovenske kinematografije, snimateljem i rediteljem Žoržom Skriginom.