img03

Mija Aleksić

Milosav Mija Aleksić (Gornja Crnuća, 26. septembar 1923 — Beograd, 12. mart 1995) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.
 
Rođen je u selu Gornja Crnuća kod Gornjeg Milanovca. U oktobru 1941. godine, kada je nemačka vojska preduzela masovno streljanje stanovništva u Kragujevcu, pobegao je spasavajući goli život. Po završenoj gimnaziji u Kragujevcu upisao je prava.
 
Glumom se amaterski bavio još od gimnazijskih dana. Od oslobođenja, pa do 1948. godine bio je član Narodnog pozorišta u Kragujevcu.
 
Bio je član Jugoslovenskog dramskog i Narodnog pozorišta u Beogradu. Član Jugoslovenskog dramskog pozorišta postaje 1951. i radi sve do 1965. godine, kada je prešao u Narodno Pozorište gde je i okončao svoju pozorišnu karijeru.
 
Igrao je i u Ateljeu 212 i drugim scenama. Od 1977. godine imao je status slobodnog umetnika.
 
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Najveću popularnost stekao je u serijama pedesetih i šezdesetih godina dvadesetog veka, npr. „Veselo veče“ (radio) i serije koje je režirao Radivoje Lola Đukić: „Ogledalo građanina Pokornog“, „Servisna stanica“, „Crni sneg“, „Muzej voštanih figura“ (televizija).
 
Igrao je u više od dve trećine svih ekranizacija Nušićevih dela, tako i svoju prvu filmsku ulogu policijskog pisara u kratkom filmu Muva (B. Ćelović, 1950); sledile su uloge u filmovima.
 
Za svoja ostvarenja na filmu dobio je najviša društvena priznanja i staleške nagrade. Dobitnik je sledećih nagrada:
 
-Oktobarska nagrada grada Beograda 1961.
-Zlatna arena filmskog festivala u Puli 1962. i
-Sedmojulska nagrada 1976.
-Dobričin prsten 1982.
-1985 dobitnik Statuete Joakim Vujić koju Knjaževsko-srpski teatar dodeljuje svake godine, na Sretenje, 15. februara.
-Za svoja pozorišna ostvarenja nagrađen Sterijinom nagradom za životno delo i mnogim drugim značajnim priznanjima.