img03

Dragan Nikolić

je srpski glumac. Njegov stil glume je od strane obožavaoca okarakterisan kao Šmeker sa karakterom gospodina.
 
Rođen je 20. avgusta 1943. godine u Beogradu, od oca Dušana koji je poreklom iz Berana i majke Jelene. Njegova majka je poreklom iz Jagodine. Draganovi preci su se u prošlosti prezivali Živkovići, međutim njegov deda Radonja je promenio porodično prezime u novo Nikolić po pradedovom imenu Nikola. Dugo vremena mnogi nisu znali njegovo kršteno ime Dragoslav koje mu je dodelio kum na krštenju.
 
Posle dve godine provedene u srednjoj školi polagao je i položio prijemni ispit na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju i tada kao sedamnestogodišnjak bio najmlađi student. Diplomirao je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
 
Filmsku karijeru otpočinje 1964. godine manjom ulogom u filmu "Pravo stanje stvari", tada je potpisan krštenim imenom Dragoslav Nikolić. Zasluge za izmenu nadimka na mestu imena duguje grešci na kraju televizijske serije "Dovoljno je ćutati" iz 1965. godine kada mu je u kaironu za uloge umesto imena stavljen nadimak koji će obeležiti njegovu karijeru.
 
Glavne i veće sporedne uloge ostvario je u više od trideset filmova; ističu se još „Horoskop“ (B. Drašković, 1969); „Bube u glavi“ (M. Radivojević, 1970), „Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji“ (B. Čengić, 1971), "Mlad i zdrav kao ruža" (J. Jovanović, 1971), „Bez reči“ (M. Radivojević, 1972, Car Konstantin u Nišu), „Kičma“ (V. Gilić, 1975), "Nacionalna klasa" (G. Marković, 1979, Car Konstantin), "Ko to tamo peva" (S. Šijan, 1980), „Banović Strahinja“ (V. Mimica, 1981), gde je za ulogu turskog pljačkaša Alije nagrađen Zlatnom arenom u Puli, „Sezona mira u Parizu“ (P. Golubović, 1981), „Nešto između“ (S. Karanović, 1983), "Balkan ekspres" (B. Baletić, 1983), „Obećana zemlja“ (V. Bulajić, 1986), "Poslednji krug u Monci" (A. Bošković, 1989), "Original falsifikata" (D. Kresoja, 1991).
 
Nastupa i u kratkim igranim filmovima te na televiziji; veliku popularnost kod mlađe publike doneo mu je lik Prleta iz filmova i televizijskih serija "Otpisani" (1974) i "Povratak otpisanih" (1976), režisera Aleksandra Đorđevića, a istakao se i u seriji šou programa "Obraz uz obraz", zajedno sa suprugom Milenom Dravić.
 
Nagrade i priznanja
 
Nagrada Zlatni pečat 2013. godine
Nagrada za životno delo Pavle Vuisić na filmskim susretima u Nišu 2007. godine
Izvanredna nagrada za glumu Draganu Nikoliću na festivalu Zemun fest Beograd, 1996. godine
Plaketa „Ljubiša Jovanović“ Draganu Nikoliću za glumu, na svečanostima „Ljubiša Jovanović“ u Šapcu 1996. godine
Oktobarska nagrada grada Beograda za ulogu nasilnika Gare u filmu Život je lep 1985. godine
Nagrada Povelja u Nišu za ulogu u filmu Balkan ekspres 1983. godine
Nagrada Povelja za ulogu u filmu Nešto između 1983. godine
Nagrada Zlatna Arena za ulogu u flimu Banović Strahinja 1981. godine
Nagrada Car Konstantin za ulogu u filmu Nacionalna klasa 1979. godine
Nagrada Car Konstantin u Nišu za rolu u Begu Miše Radivojevića 1972. godine